Yazı Detayı
21 Temmuz 2017 - Cuma 09:29
 
Çiçeklere
Ayşe Benek Kaya
 
 

Çiçek olup gönül bahçemi süsler misin? Kokulu kokulu, irili ufaklı, ince narin, renk renk çiçek olur musun?

Yasemin gibi sabahlarım kokunla dolsun, içime işlesin. Ta ki; gecesefaları açıncaya kadar. Gecelerin yorgun çiçekleri pembe, mor ve beyaz gecesefalar, benim için açar mısın?

Gönül bahçemin gülleri ol! Ama sadece kırmızı ve beyaz.Bana olan sevgini ateşli kırmızı binlerce gülle göster. Ama tek bir beyaz gül ol; onunla da bana sadakatini sun…

Uzun uzadıya göz alabildiğince uzanan tarlalarda gelincik ol! Nazenin, zarif ve alımlı… Bazen bir menekşe ol ayaklarıma dolan. Olabildiğince renkli olabildiğince doğal ve bir o kadar da canlı… Dağlara sevdalı, kışa tutkun, kardelen olur musun? O ne kışlar yaşıyor, ne yalnızlıklar çekiyor. Yine de fırsatını bulur bulmaz kendini gösteriyor. Mücadeleden galip çıkmanın edası, bir tek olmanın gururu, herkesten önce tabiata “Merhaba!” demenin coşkusuyla kışa inat, soğuğa inat açıyor. Hem de bir başına salınıp duruyor, ta ki; çiğdemler ona eşlik edinceye kadar.

Sümbül olup sevgini diz! Erguvan gibi çiçeklerini yaprağından önce ve yükseklerde aç! Sana dokunup seni kırmaları zor olsun. Orkide gibi ender, lâle gibi, petunya gibi her yerde ol!

Nasıl olursan ol, hangi çiçek olursan ol ama yalnızca benim gönlümde aç! Orada benimle birlikte hiç bozulmadan, hiç solmadan sonsuza kadar yaşa!

Seni beyaz gülün tavrı ve edasıyla seviyorum…

 
Etiketler: Çiçeklere,
Haber Yazılımı