Yazı Detayı
26 Temmuz 2017 - Çarşamba 09:39
 
Hayat; Kendi Penceremizden Uzak Yollara Bir Bakıştır
Ferman Salmış
 
 

Hayat bir hikâyeye benzer, mühim olan, eserin uzun olması değil, iyi olmasıdır. /Seneca

İnsan hep uzaklıkları özler, ona şiirler yazar, hikâyeler kurar, masallar armağan eder. Uzak olanın çekiciliği insanın merak duygusuyla ve romantik kimliği ile ilgili olsa gerek. Bir şarkıda denildiği gibi: “Bana uzakları anlat!!”

 

Belki de kendi hikâyelerimizi uzaklarda aramamız, orada gizemleri merak etmemiz ve sonsuz denizlere bakışımız bizleri sürükler. Dokunduğunuz her şey adeta tılsımını yitirir, yakın olanın gerçekliği vardır, uzak olanın düşleri. İnsan düşlerini çoğu kez gerçeklerine tercih eder, hayatını hep uzak limanlara taşımak ister. Limanları belli yaşlarda çizer düşlerine, sonra gemileri ve sonra rüzgârları elbette. En önemlisi de rüzgârladır, güçlü rüzgârlar, fırtınalar ve dalgalar belki de.

 

Hayatımıza dair “iyi hikâyeler biriktirmek” kolay değil elbette. Çoğu zaman, şans, şartlar, başkaları sizin hayatınızı yönlendirir ve sizin için adresler belirler. Kendi adresinizi unutursunuz veya kendinize bir adres bulmakta zorluk çekersiniz. “Güzel iyi, insani, erdem…” kavramlarının içeriğini de başkaları belirler ve sizin kendinize ait “güzeliniz, iyiniz, insaniliğiniz, erdeminiz!” silik kalır. Yani bir çeşit kiralık hayatlar yaşarız; kavramlarını başkalarının kurduğu, içeriğini başkalarının düzenlediği, güzergâhını başkalarının belirlediği…

 

Pencereden bakmak, düşünmemizi sağlayabilir. Pencerenin kendisi de önemlidir. Örneğin başkalarının açtığı pencere sizi “miyop” veya “astigmat” yapabilir. Önemli olan “dünya” denen evin duvarında sizin kendinize ait bir pencere açmanızdır. Yönünü, genişliğini, işçiliğini sizin bildiğiniz ve yaptığınız bir pencere. Sonra kendi uzaklıklarınızı hesaplayabilirsiniz ve kendi düşlerinizi kurabilirsiniz…

 

Elbette bunları kendi penceremden söylüyorum. Yaşadıklarımız, gördüklerimiz, okuduklarımız, biriktirdiklerimiz, yalnızca bizleri bir takım ipuçları verebilir, o kadar. Kendimizi inşa etme işi bize kalır. Onun için eğitim denen şey, yalnızca kendimizi inşa etmemize sunulan bir katkıdır/kolaylıktır. Kalıplar, klişeler, genel geçer sözler, bizleri bağlamamalıdır. İnsan kendi hayatının öznesi olmalıdır özetle…

 

Anne babalar kendi doğrularını ve kendi hayallerini çocuklarına giydirmeyi bırakmalıdır. Onlara kendi kumaşlarını keşfetmelerine katkı sağlamaları yeterlidir. Terzi ise uzak yollardaki bakışlarda sakladır ve mutlaka bir gün kumaşı işleyecek sırlarını fısıldayacaktır.

 
Etiketler: Hayat;, Kendi, Penceremizden, Uzak, Yollara, Bir, Bakıştır,
Haber Yazılımı